Charlton Athletic

Charlton Athletic – Sheffield Wednesday

Ik merk het nu aan mezelf als het weer eens gaat over het nieuwe stadion van mijn club Feyenoord. Of het nu goed is of niet dat kan me eigenlijk weinig interesseren. Of het ons nu kampioen gaat maken of niet daar wil ik geeneens over nadenken. Elke discussie over het nieuwe stadion ga ik uit de weg en laat ik aan me voorbij gaan. Waarom? Omdat de Kuip mijn tweede huis is. Omdat de Kuip mij het gevoel geeft dat ik wil hebben bij voetbal en omdat de Kuip Rotterdam is. Al wordt dat nieuwe stadion nog zo mooi, levert het financieel nog zoveel op en al maakt het ons kampioen dan nog wil ik er niet van weten. De Kuip is ons thuis en daar moeten men niet aankomen.

Het is een emotionele reactie zonder er dan ook maar een seconde over nagedacht te hebben. Veel;  supporters zullen dit hebben bij hun club. Of het stadion nou mooi, lelijk , modern of authentiek is het is een soort van tweede huis waar je alles over weet en waar je je prettig bij voelt.  Mede daarom heb ik misschien wel te doen met de supporters van Charlton Athletic. De club die haar wedstrijden nu speelt op The valley heeft vanaf 1985 tot begin jaren 90 niet in hun eigen huis kunnen spelen. De supporters moesten noodgedwongen hun wedstrijden bekijken in de stadions van hun rivalen zoals Crystal Palace en West Ham United. Moet je je toch eens voorstellen dat je geen eigen ”thuis” meer heb en de wedstrijden elders zal moeten kijken. Het lijkt me het ergste wat je kan overkomen en vind het misschien nog wel erger dan het mogelijke nieuwe stadion dat wij gaan krijgen want dan heb je tenminste nog je ”thuis.”

Ten tijde van ons bezoek hadden we het geluk dat alle fixtures in de Championship op de zondag werden ingedeeld. De zaterdag ervoor waren we getuige van de 3-3 tussen West Ham United en West Bromwich Albion en kregen met The Valley een mooi slot voorgeschoteld. Zo vlak voor kerst was Sheffield Wednesday de tegenstander die dag en was het vooral de vraag of de wedstrijd wel doorgang kon hebben. Het was de laatste tijden dusdanig slecht weer geweest dat de grasmat in The Valley er alles behalve goed bij lag. Gelukkig kregen de speculaties geen doorgang en konden we genieten van een heerlijke pot voetbal.

Charlton Athletic is geen onbekende in de Engelse competitie. De club die is opgericht in 1905 kende rondom de Tweede Wereldoorlog haar beste periode. Met onder andere de winst in de FA Cup in 1947 kreeg de club een grote naam. The Valley was in die jaren zelfs even het grootste stadion van Engeland. Een andere opvallende verschijning bij de club was Jimmy Seed. De in 1895 geboren Engelsman was vanaf 1933 tot en met 1956 trainer van Charlton Athletic. De club kende onder Seed grote successen al was het helaas wel vaker de tweede plaats dan de eerste.

Helaas keerde het tij van de club begin jaren 80 toen de club financieel aan de grond zat. De club moest naar een ander stadion en kon zelfs salaris kosten niet meer opbrengen. De club zakte af en heeft zelfs enige tijd in de derde divisie moeten spelen. Supporters bleven weg vanwege de wedstrijden bij hun rivalen en ook de resultaten vielen tegen. Pas na 1992 ging het de club beter af en mochten ze weer terugkeren naar hun eigen vertrouwde terrein. In 1998 promoveerde ze weer naar de Premier League waardoor de club weer langzaam terug was gekomen op hun oude niveau. Helaas voor de supporters heeft het tot op de dag van vandaag nooit meer mee kunnen doen om enige grote prijs.

Wij kwamen die zondag ruim op tijd aan bij The Valley en besloten allereerst een rondje te lopen om het stadion op de gevoelige plaat te leggen. Het stadion ligt op een heuvel wat ons de nodige inspanning kostte maar eenmaal aangekomen achter de oude stand hadden we vanaf een hek een prachtig beeld het stadion in. Na wat mooie foto’s te hebben gemaakt besloten we om het stadion te betreden.

Wij namen die wedstrijd plaats op de West stand en zaten vlak naast de Jimmy Seed Stand waar de supporters van Sheffield Wednesday. Dat wedstrijden tegen clubs uit Sheffield een aanrader zijn hebben we wel gemerkt. Wat een grote support nemen die mee naar uitwedstrijden en de aanhang zorgt voor de nodige sfeer. Ik vond het mooi om te zien hoe fanatiek deze supporters zijn en met wat voor grote getalen ze stad en land afreizen om hun club te volgen. Veel beter dan die van de thuisploeg overigens die nagenoeg de gehele wedstrijd sfeer moesten maken met hun trommel en laat dat nou net iets zijn waar ik niet van hou.

Het veld op The Valley leek helemaal nergens op en je zou er normaal gesproken je vee nog niet op laten grazen. Ik heb er overigens alles behalve moeite mee en zie dit graag. Liever een kapotte modderige grasmat dan een kunstgrasveld waarop je altijd kan voetballen. Weer zo mening die veel stof doet opwaaien in de hedendaagse voetbalcultuur.

De eerste helft was slecht en de kansen waren nihil of het moet de kans van de rechtsachter Roger Johnson zijn geweest die de bal uit de volley steenhard op de lat schoot. Het randvermaak tussen de getatoeëerde Sheffield supporters tegen de casual geklede jeugd van Charlton was uiteindelijk het meest interessant de eerste helft.

Na rust waren het twee hele andere teams die de kleedkamer uitkwamen. Beide teams zochten de aanval en de wedstrijd lag vanaf minuut 1 in de tweede helft helemaal open. Het duurde dan ook niet lang alvorens de eerste goal viel en het was Charlton Athletic dat op voorsprong kwam. The Owls lieten het er niet bij zitten en sloegen nog binnen tien minuten terug door niemand minder dan Connor Wickham. De tweede helft viel niet tegen en het was Charlton dat uiteindelijk de grootste kans van de wedstrijd kreeg om deze te beslissen. Helaas ging het schot rakelings over en bleef de 1-1 op het scoreboard staan.

Al met al een leuke wedstrijd in het prachtige stadion van Charlton. Het was een mooi weekend die overigens nog eindigde met wat tegenslag. Vanwege de enorme drukte bij de Eurotunnel moesten we met 4 uur vertraging wachten op onze trein. Het was uiteindelijk 4 uur voordat we thuis kwamen en met een kleine 3 uur slaap gingen we moe maar voldaan op maandag ochtend weer aan het werk.

Wedstrijd: Charlton Athletic- Sheffield Wednesday 1-1
Stadion: The Valley
Toeschouwers: 16377 toeschouwers
Bijzonderheden: Connor Wickham scoorde hier nog voor the Owls en zou later de held van Sunderland worden door vele goals te maken dat jaar.